Μετονομάστηκε σε «Γιώργος Πρίντεζης» το κλειστό του Αγίου Δημητρίου – «Οι στιγμές που ξεκινάς είναι αυτές που μένουν»


Ο Γιώργος Πρίντεζης είχε την τιμή να δει το κλειστό του Αγίου Δημητρίου να μετονομάζεται σε «Γιώργιος Πρίντεζης» σε μία εκδήλωση, που έλαβε χώρα το μεσημέρι της Κυριακής (25/01/26).

Ο Δήμαρχος του Αγίου Δημητρίου, Στέλιος Μαμαλάκης ήταν εκείνος που έκανε την ανακοίνωση για την ονομασία του κλειστού σε «Γιώργος Πρίντεζης», με τον παλαίμαχο μπασκετμπολίστα να είχε ξεκινήσει την καριέρα του από τον Αστέρα Αγίου Δημητρίου.

Η μετονομασία του γηπέδου σε «Γιώργος Πρίντεζης»/ (ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ / EUROKINISSI)
Ο Γιώργος Πρίντεζης αγκαλιά με το παιδί του/ (ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ / EUROKINISSI)

Τα λόγια του Γιώργου Πρίντεζη

«Καλησπέρα σε όλους, καλή χρονιά. Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, για μένα είναι ό,τι χειρότερο να είμαι το επίκεντρο, ειδικά εκτός αγωνιστικού χώρου, παρόλο που είναι κάτι πολύ τιμητικό, δεν σας κρύβω ότι νιώθω πολύ άβολα. Όσο ωραίες και να είναι οι στιγμές που πέρασα στον Ολυμπιακό, όσες όμορφες και να ήταν οι κατακτήσεις, ακόμα και οι δύσκολες στιγμές που σε σκληραγωγούν σε κάνουν καλύτερο.

Πάντα οι στιγμές που ξεκινάς από κάπου, οι πρώτες αναμνήσεις, οι βάσεις που λένε, είναι αυτές που σου μένουν και οι αναμνήσεις είναι αυτές που σε κάνουν και αγαπάς κάτι. Βλέπω παλιούς συμπαίκτες, βλέπω παλιά πρόσωπα και δε σας κρύβω ότι με συγκινεί πάρα πολύ. Γιατί θυμάμαι σαν τώρα πριν από 22 χρόνια που ήμουν στο ανοιχτό δίπλα και έκανα τις πρώτες μου προπονήσεις, χωρίς φυσικά καν να ξέρω ότι στο μέλλον θα ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπάσκετ.

Ευχαριστώ πάρα πολύ Δήμαρχε, όλη τη δημοτική αρχή για την τιμή που μου κάνατε. Είναι ακόμα μεγαλύτερη η τιμή και η χαρά γιατί δεν σας γνωρίζω προσωπικά κι όπως γνωρίζετε δεν είμαι ούτε πολιτικοποιημένο, ούτε ασχολούμαι με κάποια αρχή, ούτε με κάποια παράταξη, οπότε το συγκεκριμένο με κάνει ακόμα ιδιαίτερα χαρούμενο. Ευχαριστώ πάρα πολύ τους προέδρους, γιατί χωρίς εκείνους δεν θα ήμασταν όλοι εδώ πέρα.

Ούτε δημοσιογράφοι, ούτε εγώ, ούτε κανείς. Αυτή είναι μία πραγματικότητα, όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε παρέα και σε όλες τις χαρές όλες τις λύπες. Πολλές φορές ο κόσμος μένει στις χαρές, αλλά οι λύπες και οι στεναχώριες ήταν αυτές οι οποίες σε δένουν και σε κάνουν να αγαπάς και να δένεσαι περισσότερο και με κάποιους ανθρώπους, ακόμα και με συλλόγους.

Εύχομαι να γίνουν ακόμα περισσότερα κλειστά και ακόμα περισσότερα παιδιά να ασχοληθούν όχι μόνο με το μπάσκετ, αλλά με τον αθλητισμό γενικότερα».



Πηγή