Ο Τραμπ θερίζει ό,τι έσπειρε: Η άρνηση των συμμάχων να τον στηρίξουν για τα Στενά του Ορμούζ και η διπλωματική του απομόνωση
Αντιμέτωπος με την ψυχρότητα των συμμάχων του βρέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς είχε απαιτήσει να στείλουν πολεμικά πλοία και άλλα στρατιωτικά μέσα για να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ.
Οι σύμμαχοι του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί, καθώς είχαν ήδη «καεί» από την επιβολή δασμών, αλλά και από διάφορες διπλωματικές ταπεινώσεις. Παράλληλα, αρκετές χώρες αντιμετώπιζαν περιορισμούς σχετικά με το τι μπορούσαν ή τι προτίθεντο να διαθέσουν σε στρατιωτικά μέσα για μια τέτοια επιχείρηση στο Στενά του Ορμούζ.
«Ενθαρρύνουμε σθεναρά άλλες χώρες να συνεργαστούν μαζί μας και να εμπλακούν γρήγορα και με πολύ ενθουσιασμό», είπε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος, που εξηγεί ότι θέλει να αποκατασταθεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε αυτό το θαλάσσιο πέρασμα ζωτικής σημασίας για το εμπόριο πετρελαίου σε παγκόσμια κλίμακα, που έχει εγκαταλειφθεί σχεδόν εντελώς αφότου ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή την 28η Φεβρουαρίου.
Ο Ρεπουμπλικάνος, που διέταξε να αρχίσει ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν χωρίς να νοιαστεί να το συζητήσει με τους συμμάχους της Ουάσιγκτον, παρουσίασε την αξίωση αυτή για βοήθεια ως μια δοκιμασία πίστης.
«Ο βαθμός ενθουσιασμού είναι σημαντικός για μένα», είπε.
«Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν», είπε ο Ντόναλντ Τραμπ προτού προσθέσει, υπόψη των χωρών μελών του NATO ιδιαίτερα: «θα όφειλαν να έρθουν κοντά μας και να μας βοηθήσουν, διότι τους βοηθάμε εδώ και χρόνια».
Δείτε Live όλα όσα συμβαίνουν στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή
Έφθασε να πει ότι ακόμη και αυτός που οι ΗΠΑ θεωρούν τον μεγαλύτερο αντίπαλό τους σε διεθνές επίπεδο, η Κίνα, θα «έπρεπε να (τον) ευχαριστήσει» που άρχισε τον πόλεμο αυτό.
«Απίστευτο»
Κανείς πάντως δεν «πήγε πάνω», με εξαίρεση κάποιες χώρες –το ποιες ακριβώς είναι παραμένει μυστήριο προς το παρόν– που κατά τον Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τις ΗΠΑ.
Ερωτηθείς για την τηλεφωνική συνδιάλεξή του με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο ρεπουμπλικάνος είπε πως «στην κλίμακα από το μηδέν ως το δέκα, θα έλεγα πως άξιζε 8». Δεν ήταν «τέλεια», αλλά «για τη Γαλλία μιλάμε».
Η Βρετανία και η Γερμανία απέρριψαν κατηγορηματικά χθες οποιαδήποτε αποστολή του NATO με σκοπό να αποκατασταθεί η κυκλοφορία των πλοίων στα Στενά. Η Ιαπωνία και η Αυστραλία, ιστορικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, απέκλεισαν την αποστολή στρατιωτικών μέσων.
«Είναι αληθινά απίστευτο αίτημα», σχολίασε ο Φίλιπ Γκόρντον, που συμβούλευε άλλοτε τη δημοκρατική πρώην αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις για ζητήματα εθνικής ασφαλείας και εργάζεται πλέον ως ειδικός στο κέντρο μελετών Brookings Institution.
Έκρινε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ κατά κάποιο τρόπο θερίζει αυτό που έσπειρε, με τους τελωνειακούς δασμούς του, τις επικρίσεις του στο NATO, το ότι ορέγεται τη Γροιλανδία, την υποβάθμιση των απωλειών που υπέστησαν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και ούτως καθεξής.
«Φανταστείτε πως είσαστε Ευρωπαίος ηγέτης που πρέπει να δικαιολογήσετε το ότι θέτετε σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές όχι μόνο για αυτή την επιχείρηση, αλλά για έναν πρόεδρο ο οποίος δεν σταματά να σας προσβάλλει και να σας υποβαθμίζει εδώ και δεκαπέντε μήνες. Πάει πολύ», έκρινε.
«Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν πόλεμο χωρίς να συμβουλευτούν τους συμμάχους τους και τώρα ελπίζουν ότι θα έρθουν εκείνοι να διορθώσουν τη ζημιά, κάτι που δεν θα εκλάβουν καλά», πλειοδότησε ο Έρουαν Λαγκαντέκ, καθηγητής στο George Washington University.
Πέρα από την πολιτική διάσταση, τόνισε πως το αίτημα του Λευκού Οίκου συναντά επίσης πρακτικά όρια.
Έλλειψη δυνατοτήτων
Το NATO «δεν έχει τόσες ναυτικές δυνατότητες», σύμφωνα με τον ίδιο, κι η κατάσταση δεν είναι «δίχως ειρωνεία» καθώς οι δυνατότητες αυτές πρόσφατα συμφωνήθηκε να αναπτυχθούν σε ένδειξη βούλησης «κατευνασμού» του προέδρου Τραμπ και των δηλώσεών του πως η Ουάσιγκτον έπρεπε να «αποκτήσει» τη Γροιλανδία.
Ο πρώην πρεσβευτής της Γαλλίας στις ΗΠΑ Ζεράρ Αρό, που σχολιάζει συχνά τις διεθνείς υποθέσεις μέσω X, αντέδρασε έντονα στην αξίωση του Λευκού Οίκου: «Σε αυτό το επίπεδο, η λέξη ‘θράσος’ είναι αληθινά πολύ λίγη… απερισκεψία, έπαρση, αλαζονεία», έγραψε.
Ορισμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ «μπορεί να αλλάξουν στάση» ή να προτείνουν κάτι παρόμοιο, όπως για παράδειγμα «περισσότερη επιμελητειακή υποστήριξη» αλλά χωρίς να αλλάξουν την θέση, εκτίμησε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο η Λιάνα Φιξ του Council on Foreign Relations.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ασκήσει μεγάλη πίεση στα κράτη μέλη του NATO για να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες τους — κάτι που έγινε.
Όμως πολλοί από «τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τους πυραύλους που έχουν παραγγείλει (Ευρωπαίοι) στις ΗΠΑ για τη δική τους άμυνα ή για την Ουκρανία τώρα χρησιμοποιούνται στο Ιράν», πρόσθεσε.
Εξάλλου οι ευρωπαϊκές επιφυλάξεις δεν είναι κάποιας μορφής ρεβάνς για φραστικές επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ στο παρελθόν, βασίζονται σε πολύ πρακτικούς λόγους, κατά την ίδια.