Οι 4 έμπιστοι του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ: Οι σκληροπυρηνικοί των Φρουρών της Επανάστασης που τον έκαναν ανώτατο ηγέτη του Ιράν

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, είναι οι στενοί δεσμοί του με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Χωρίς την υποστήριξή τους, μάλλον δεν θα είχε διαδεχτεί τον πατέρα του Αλί Χαμενεΐ. Με άλλα λόγια, τούς χρωστά την άνοδο του στην εξουσία. 

Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ διαδέχθηκε τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ στην ηγεσία του Ιράν, μετά τη δολοφονία του στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ωστόσο φαίνεται πως χρωστάει την ανέλιξη του στους Φρουρούς της Επανάστασης. Δεν μιλάμε για έναν απλό στρατό, αλλά για τον βασικό πυλώνα επιβίωσης του καθεστώτος του Ιράν εντός και εκτός συνόρων.

Σχηματίστηκαν από τον πρώτο ανώτατο ηγέτη του Ιράν, τον Αγιατολάχ Ρουχόλα Χομεϊνί, λίγο μετά την Επανάσταση του 1979.

Τέσσερα πρόσωπα στον στενό κύκλο του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ

Ο Χαμενεΐ είχε ισχυρούς συμμάχους στο πλευρό του, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times: τους Φρουρούς της Επανάστασης και τον αρχηγό τους στρατηγό Αχμάντ Βαχίντι, τον στρατηγό Μοχάμαντ Αλί Αζίζ Τζαφαρί, στρατηγικό στέλεχος των Φρουρών και τον στρατηγό Μοχάμεντ Μπαγέρ Γκαλίμπαφ, πρόεδρο του Κοινοβουλίου και πρώην διοικητή των Φρουρών.

Ο Χοσεΐν Ταέμπ, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών των Φρουρών και εγκέφαλος δολοφονικών σχεδίων πέρα από τα σύνορα του Ιράν ανήκει επίσης στον στενό κύκλο του.

Αυτοί ήταν οι βασικοί υποστηρικτές της υποψηφιότητάς του για την διαδοχή του πατέρα του, και αυτοί που έπεισαν τελικά τη Συνέλευση των Ειδικών του Ιράν – ένα σώμα 88 εκλεγμένων ανώτερων κληρικών – να τον εκλέξει ως νέο ανώτατο ηγέτη.

Και οι τέσσερις εργάστηκαν για δεκαετίες υπό τον πρώην ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, σημειώνει το δημοσίευμα.

Αχμάντ Βαχίντι

Ο Αχμάντ Βαχίντι είναι ένας σκληροπυρηνικός των Φρουρών που έχει διατελέσει σε ορισμένες από τις κορυφαίες θέσεις ασφαλείας του καθεστώτος.

Ο Βαχίντι αναγνωρίζεται διεθνώς ως ύποπτος για τη βομβιστική επίθεση του 1994 σε εβραϊκό πολιτιστικό κέντρο στο Μπουένος Άιρες, σύμφωνα με ρεπορτάζ των The New York Times, σκοτώνοντας 85 ανθρώπους και τραυματίζοντας περίπου 300. Οι εισαγγελείς της Αργεντινής είχαν εκδώσει στο παρελθόν εντάλματα σύλληψης για πέντε Ιρανούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων και ο Βαχίντι, κατηγορώντας τους ότι «σχεδίασαν, χρηματοδότησαν και εκτέλεσαν» την επίθεση.

Η Interpol εξέδωσε Κόκκινη Ειδοποίηση το 2007 για να ενημερώσει την παγκόσμια αστυνομική κοινότητα ότι υπήρχε εκκρεμές εθνικό ένταλμα σύλληψης.

Γεννημένος το 1958 στην πόλη Σιράζ, ο Βαχίντι σπούδασε μηχανική στο Πανεπιστήμιο Σιράζ κατά τη διάρκεια της Ιρανικής Επανάστασης του 1979.

Τότε εντάχθηκε τόσο στους Φρουρούς της Επανάστασης, σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Αργότερα απέκτησε διδακτορικό στις στρατηγικές σπουδές, σύμφωνα με τους NYT.

Κατά τη διάρκεια του οκταετούς πολέμου Ιράν-Ιράκ που ξεκίνησε το 1980, ο Βαχίντι κατείχε αρκετές ανώτερες θέσεις ασφαλείας. Από το 1988 έως το 1998, ηγήθηκε της Δύναμης Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης.

Η πολιτική καριέρα του περιλαμβάνει τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Άμυνας από το 2005, του υπουργού Άμυνας το 2009 έως το 2013, ενώ πέρασε επίσης τρία χρόνια ως υπουργός Εσωτερικών του Ιράν. Οι ΗΠΑ,ΕΕ, ο Καναδάς και η Βρετανία έχουν επιβάλει κυρώσεις στον στρατηγό Βαχίντι για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αλί Τζαφάρι

Ο Αλί Τζαφάρι υπηρέτησε ως αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) από το 2007 έως το 2019. Σύμφωνα με πληροφορίες, εντάχθηκε στους Φρουρούς σε μια μονάδα πληροφοριών που δρούσε στο Κουρδιστάν μετά την Ισλαμική Επανάσταση και πέρασε χρόνια αναδιαμορφώνοντας τη στρατιωτική διδασκαλία του Ιράν, ώστε η χώρα να μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο ακόμη και μετά την απώλεια της κορυφαίας ηγεσίας της.

Ο Τζαφάρι πολέμησε στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, που διήρκεσε από το 1979 έως το 1989, και ανέβηκε σταδιακά στις τάξεις των Φρουρών. Το 1992 ανέλαβε τη συνολική διοίκηση των χερσαίων δυνάμεων των Φρουρών και ταυτόχρονα έλαβε την ευθύνη της ηγεσίας της Sarallah, μιας ελίτ μονάδας των IRGC.

Το 2005, ο Τζαφάρι διορίστηκε διευθυντής του Κέντρου Στρατηγικών Σπουδών των Φρουρών και χρησιμοποίησε τη θέση του για να δημιουργήσει το «Μωσαϊκό Θανάτου» – το μυστικό δόγμα που γιγάντωσε το Ιράν μετά την εξόντωση Χαμενεΐ του Ιράν – αντλώντας διδάγματα από τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και την εισβολή του Ιράκ από συμμαχία υπό τις ΗΠΑ το 2003.

Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ

Ο Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ είναι ένας βετεράνος σκληροπυρηνικός των Φρουρών, του οποίου οι σημαντικοί δεσμοί με ανώτερους διοικητές έχουν εδραιώσει την επιθετική του προσέγγιση όσον αφορά την εγχώρια ασφάλεια και τη διατήρηση του καθεστώτος.

Ο Γκαλιμπάφ φέρεται να ανέλαβε εκτάκτως θέση στην ανώτερη στρατιωτική διοίκηση μετά τις ισραηλινές επιθέσεις που σκότωσαν κορυφαίους διοικητές στην αρχή του πολέμου Ισραήλ-Ιράν τον Ιούνιο του 2025 σε μία άνευ προηγουμένου κίνηση για έναν εν ενεργεία πρόεδρο του κοινοβουλίου.

Σε ανάρτησή του στα social media και συγκεκριμένα στον προσωπικό του λογαριασμό στην πλατφόρμα Χ, είχε προειδοποιήσει ανοιχτά ότι οποιαδήποτε επίθεση στα ιρανικά νησιά θα προκαλέσει απόλυτη και αμείλικτη απάντηση.

«Πατρίδα ή θάνατος. Οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον του εδάφους των ιρανικών νησιών θα καταστρέψει κάθε αυτοσυγκράτηση και θα γεμίσουμε τον Περσικό Κόλπο με το αίμα των εισβολέων. Το αίμα των Αμερικανών στρατιωτών είναι προσωπική ευθύνη του Τραμπ», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Χοσεΐν Τάεμπ

Φέρεται να άσκησε πιέσεις και στα 88 μέλη της Συνέλευσης να ψηφίσουν τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ως ανώτατο ηγέτη – χαρακτηρίζοντας «θρησκευτικό και ηθικό καθήκον» να τον ψηφίσουν – με αποτέλεσμα 59 μέλη να ψηφίσουν τελικά υπέρ του.

Ο Χοσεΐν Τάεμπ βοήθησε τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ να οργανώσει τις προεδρικές εκλογές του 2005 υπέρ του σκληροπυρηνικού υποψηφίου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. 

Αργότερα ηγήθηκε της καταστολής των διαμαρτυριών, που ακολούθησαν, από την παραστρατιωτική Μπασίτζ στο Πράσινο Κίνημα του 2009 ως διοικητής της οργάνωσης. Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στον Τάεμπ το 2010 για τη συμμετοχή του στην καταστολή των διαμαρτυριών.

Συνέχισε να υπηρετεί ως επικεφαλής του Οργανισμού Πληροφοριών των Φρουρών από το 2009 έως το 2022, και στη συνέχεια υπηρέτησε ως σύμβουλος του Διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης.