Σταμάτης Φασουλής για Γιώργο Μαρίνο: Ήθελε βοήθεια και εγώ δεν μπορούσα να του δώσω άλλη
Σταμάτης Φασουλής και Γιώργος Μαρίνος γνωρίζονταν από νεαρή ηλικία και κατά διαστήματα έκαναν παρέα. Στο ξεκίνημα του «J2US», το βράδυ του Σαββάτου (14-03-2026) ο δημιουργός μίλησε για την απώλεια του σόουμαν και στάθηκε στο μοναδικό ταλέντο του, που τον έκανε περιζήτητο για δεκαετίες στη νυχτερινή Αθήνα. Αναφέρθηκε όμως και στα τελευταία δύσκολα χρόνια που πέρασε ο καλλιτέχνης, μακριά από φίλους και συγγενείς.
«Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ένα κομμάτι από τη ζωή μου πολύ σημαντικό. Με επηρέασε πάρα πολύ και με καθυστέρησε σε κάποια πράγματα, γιατί αυτό που έκανε ήταν εκρηκτικό και πολλές φορές το ζήλευα, το ζήλευα πάρα πολύ» είπε αρχικά ο Σταμάτης Φασουλής.
Ο ηθοποιός και κριτής στο «J2US» συνέχισε συναισθηματικά φορτισμένος: «Αυτό που έκανε στη σκηνή ο Γιώργος δεν νομίζω ότι το έχουμε δει αλλού, αλλιώς, ποτέ. Με τίμησε με τη φιλία του. Ήμασταν φίλοι για πολλά χρόνια, τον γνώρισα μόλις έβγαινα στο θέατρο, μόλις πήγα στη σχολή. Κάθε βράδυ μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου, όταν τελειώναμε τη σχολή, πηγαίναμε στα “Ταβάνια” όπου τότε τραγουδούσε. Εκεί ήταν όλο νέα παιδιά. Ο Γιώργος έλαμπε και τότε είδα πώς δημιουργείται ένας καλλιτέχνης. Μέχρι να καταλήξει τελικά στη “Μέδουσα”, είδα όλη την πορεία του. Από ένα σπόρο πώς έγινε ένα τεράστιο δέντρο που ήταν φορτωμένο με λουλούδια. Ήταν ένα πράγμα που δεν πιανόταν στη σκηνή.
Δεν ήταν μόνο η λάμψη, ήταν ευστροφία του, ο τρόπος που εκμεταλλευόταν τα πάντα. Ένα λάθος της ορχήστρας, μέχρι ένα θεατή που άργησε και έπρεπε να τον καλωσορίσει και να τον μαλώσει μαζί, συγχρόνως να μη χάσει τη νότα, να ξέρει πόσα γκαρσόνια δεν έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους.
Ήταν ένα αστέρι. Και τώρα που το λέω συγκινούμαι. Ήταν ένα πλάσμα που δεν έχω ξανασυναντήσει. Κάναμε παρέα από το 1965, μέχρι πριν 4 χρόνια.
Στις τελευταίες φορές που τον είδα ήταν σε μια κατάσταση που ήθελε βοήθεια κι εγώ δεν μπορούσα να του δώσω άλλη. Ας κρατήσουμε λοιπόν τα καλά στοιχεία και το χιούμορ που είχε στην παρέα. Ήταν εκρηκτικό. Μπορούσε στην παρέα να βρει τον τρόπο να μιλάει για όλους, με όλους και συγχρόνως να λέει αυτά που ήθελε χωρίς να τον παρεξηγήσει κανείς. Ήταν μοναδικό ταλέντο», ανέφερε ο Σταμάτης Φασουλής.
Το μεσημέρι της Παρασκευής (13.03.2026) τα αγαπημένα πρόσωπα του Γιώργου Μαρίνου και πλήθος καλλιτεχνών τον συντρόφευσαν στην τελευταία του κατοικία στο Κοιμητήριο Βούλας, καθώς την Τρίτη (10.03.2026), ο καλλιτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών.