Στέφανος Μπορμπόκης: Το μεγάλο «7» του ΠΑΟΚ, ο «ήρωας του Μαλίν», η αξεπέραστη πρωτιά και η «μάχη» με το Αλτσχάιμερ

Οδύνη και θλίψη για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου (11.04.2026), καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών ο Στέφανος Μπορμπόκης, που “έλαμψε” στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, κυρίως με τη φανέλα του ΠΑΟΚ.

Ο Στέφανος Μπορμπόκης υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, ένας παίκτης που άφησε το δικό του αποτύπωμα στα γήπεδα με το ταλέντο, το πάθος και την αφοσίωσή του.

Η τεχνική του κατάρτιση, η εκρηκτικότητα και το εντυπωσιακό στυλ παιχνιδιού του, τον έκανε σημείο αναφοράς στον αγωνιστικό χώρο. Με το “7” στην πλάτη, αγωνιζόταν ως επιθετικός και άφησε έντονο αποτύπωμα όπου κι αν έπαιξε. Πάλευε σε κάθε φάση, δεν τα παρατούσε ποτέ και ενέπνεε συμπαίκτες και φιλάθλους.

Ο ΠΑΟΚ της… καρδιάς του, το μοναδικό του επίτευγμα και το γκολ στη Μαλίν

Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε για 15 συναπτά έτη (1986-2001) σε ομάδες της Μακεδονίας. Πέτυχε κάτι μοναδικό, αφού είναι ο μόνος που αγωνίστηκε και στις τέσσερις μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης (ΠΑΟΚ, Άρης, Ηρακλής, και Απόλλων Καλαμαριάς).

Πιο συγκεκριμένα, αυτό το ποδοσφαιρικό “θηρίο” αγωνίστηκε κατά σειρά στους ΠΑΟΚ, Εδεσσαϊκό, Ηρακλή, Άρη και Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο “δικέφαλος του Βορρά” ήταν όμως η ομάδα με την οποία συνέδεσε το όνομά του.

Βρέθηκε στον ΠΑΟΚ σε ηλικία 16 ετών. Ο Ολλανδός προπονητής, Τάις Λίμπρεχτς ήταν αυτός που τον ξεχώρισε από τα τμήματα υποδομής και τον “τράβηξε” στην πρώτη ομάδα. Έγινε επαγγελματίας και από το 1985 ως το 1994 και φόρεσε την ασπρόμαυρη φανέλα 274 φορές, πετυχαίνοντας 39 γκολ, αποτελώντας βασικό στέλεχος της ομάδας.

Την τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1985-86 πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην Α’ Εθνική στην αναμέτρηση με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αγωνιζόμενος ως αλλαγή.

Από τις κορυφαίες στιγμές του με τον ΠΑΟΚ ήταν, αναμφίβολα, το γκολ-πρόκριση που έβαλε κόντρα στην Μαλίν το 1991 στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου UEFA (ήταν κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ του 1988).

Το πρώτο ματς στην Τούμπα είχε έρθει ισόπαλο 1-1 και στην ρεβάνς, χάρη σε γκολ του Μπορμπόκη στο 87′ ο ΠΑΟΚ πήρε την πρόκριση. Ήταν τότε που του αποδόθηκε και ο χαρακτηρισμός “ήρωας του Μαλίν”.

Η σχέση του Στέφανου Μπορμπόκη με τον ΠΑΟΚ δεν ήταν απλά επαγγελματική. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παρέμεινε δίπλα στους Θεσσαλονικείς δείχνοντας ενδιαφέρον και αγάπη.

Συνολικά, ξεπέρασε τις 300 συμμετοχές στην καριέρα του, πετυχαίνοντας περισσότερα από 50 γκολ. Από τους παίκτες που έδωσαν άλλη αίγλη στη φανέλα με το νο7, μαζί με τον Δημήτρη Σαραβάκο!

Το καλοκαίρι του 1994 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ για να συνεχίσει στον Εδεσσαϊκό. Το 1995 συμφώνησε με τον Πέτρο Θεοδωρίδη και βρέθηκε στον Ηρακλή. Μετά από μια σεζόν υπέγραψε την επέκταση του συμβολαίου του αντί 17 εκατ. δραχμών. Το 1997-98 φόρεσε τη φανέλα του Άρη, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β’ εθνικής και έπειτα φόρεσε για τρία χρόνια τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο και έκλεισε την καριέρα του.

Μπορμπόκης και Εθνική

Ο Στέφανος Μπορμπόκης άφησε έντονο το “αποτύπωμά” του και σε εθνικό επίπεδο. Με την Εθνική Ομάδα κατέγραψε 29 συμμετοχές και πέτυχε 6 τέρματα, ενώ υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελπίδων στην εξαιρετική πορεία της έως τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1988.

Εκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών στις 17 Φεβρουαρίου του 1988 στο φιλικό εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου

Ως προπονητής, πέρασε από τους πάγκους του Κιλκισιακού, του Θερμαϊκού, της Ένωσης Θράκης και της Αναγέννησης Γιαννιτσών, όλες ομάδες Γ’ Εθνικής.

Η “μάχη” με το Αλτσχάιμερ

Με τη στήριξη της οικογένειάς του και του αδελφού του Βασίλη Μπορμπόκη (παλαίμαχου άσου της ΑΕΚ, που φόρεσε και αυτός τη φανέλα του ΠΑΟΚ) ο Στέφανος Μπορμπόκης πολέμησε με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, με την οποία διαγνώστηκε μόλις στα 53 του χρόνια.

Αυτό τον… αγώνα τον έδωσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. παλαίμαχος επιθετικός επισκέφτηκε εξειδικευμένα κέντρα, ωστόσο προοδευτικά οι επιπλοκές τον επηρέασαν, δημιουργώντας του και άλλα προβλήματα υγείας, με συνέπεια τις συχνές εισαγωγές του σε νοσοκομεία. Πριν ένα μήνα νοσηλεύτηκε στην εντατική, κατάφερε να βγει, οι γιατροί εξέφρασαν την αισιοδοξία πως μπορεί να τα καταφέρει, όμως εμφανίστηκαν νέα πρόσθετα προβλήματα ήρθαν και τον “λύγισαν”.