Η δημοσιοποίηση των αρχείων Επστάιν πυροδοτεί νέα, έντονη πολιτική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι τα κρυμμένα ονόματα των αποστολέων σε μια σειρά από σοκαριστικά emails.
Αμερικανοί βουλευτές καταγγέλλουν ότι αρχεία που αφορούν τον Τζέφρι Επστάιν – ανάμεσά τους και emails – είχαν λογοκριθεί πριν από τη δημοσιοποίησή τους, προκαλώντας έντονη πολιτική αντιπαράθεση και ερωτήματα για τη συμμόρφωση του υπουργείου Δικαιοσύνης με τον νόμο περί διαφάνειας.
Αν και το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε την αποδέσμευσή τους στο όνομα της διαφάνειας, δεκάδες ονόματα αποστολέων από τα επίμαχα emails παραμένουν καλυμμένα με μαύρες μπάρες, τροφοδοτώντας οργή και ενισχύοντας τις υποψίες περί συγκάλυψης.
Τη Δευτέρα (09.02.2026), επιτράπηκε σε μέλη του Κογκρέσου να ξεκινήσουν την επανεξέταση των μη λογοκριμένων εκδοχών των περίπου τριών εκατομμυρίων σελίδων του φακέλου, που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από τον Δεκέμβριο βάσει του Νόμου περί Διαφάνειας των Αρχείων Επστάιν (EFTA).
Τα έγγραφα περιλαμβάνουν μηνύματα με σοκαριστικές αναφορές σε ανήλικα κορίτσια και νεαρές γυναίκες, ενώ βουλευτές που είχαν πρόσβαση στις πλήρεις, μη λογοκριμένες εκδοχές υποστηρίζουν ότι τα στοιχεία που εξακολουθούν να αποκρύπτονται είναι καθοριστικής σημασίας για την κατανόηση του εύρους και των εμπλεκομένων στην υπόθεση.
Ο νόμος περί Διαφάνειας των Αρχείων Επστάιν (EFTA), που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο τον Νοέμβριο, υποχρέωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δημοσιοποιήσει όλα τα αρχεία που είχε στην κατοχή του. Ο ίδιος νόμος απαιτούσε τη λογοκρισία στοιχείων που θα μπορούσαν να ταυτοποιήσουν τα θύματα του Επστάιν, τα οποία, σύμφωνα με το FBI, ξεπερνούσαν τα 1.000.
Ωστόσο, ξεκαθάριζε ότι κανένα έγγραφο δεν μπορούσε να «αποκρυφθεί, καθυστερήσει ή λογοκριθεί λόγω βλάβης φήμης ή πολιτικής ευαισθησίας, ακόμη και αν αφορά κυβερνητικό αξιωματούχο, δημόσιο πρόσωπο ή ξένο αξιωματούχο».
Μέλη του Κογκρέσου είχαν πρόσβαση τη Δευτέρα σε μη λογοκριμένες εκδοχές των αρχείων. «Είδα τα ονόματα πολλών ανθρώπων που είχαν λογοκριθεί για μυστηριώδεις ή ακατανόητους λόγους», δήλωσε ο Δημοκρατικός βουλευτής Τζέιμι Ράσκιν, προσθέτοντας ότι ανάμεσά τους βρίσκονταν «άτομα που διευκόλυναν και συνεργάζονταν».
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Τόμας Μάσι ανέφερε ότι εντόπισε τα ονόματα έξι ανδρών που είχαν καλυφθεί και «πιθανότατα ενοχοποιούνται από την παρουσία τους σε αυτά τα αρχεία». Αρνήθηκε να τα αποκαλύψει, λέγοντας όμως ότι ένας «κατέχει υψηλή θέση σε ξένη κυβέρνηση».
Φρίκη από το περιεχόμενο των emails
Σε email της 24ης Απριλίου 2009, ο Επστάιν έγραψε σε συνεργάτη του: «Πού είσαι; είσαι καλά; μου άρεσε πολύ το βίντεο βασανιστηρίων» για να λάβει την απάντηση: «Είμαι στην Κίνα, θα είμαι στις ΗΠΑ τη δεύτερη εβδομάδα του Μαΐου».
Ο Επστάιν απάντησε: «Ελπίζω να σε δω».
Ο Τόμας Μάσι δήλωσε ότι η ανταλλαγή email φαίνεται να ήταν με «έναν Σουλτάνο» και ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να αποκαλύψει την ταυτότητά του. Σε άλλο email του 2014, ο αποστολέας – του οποίου η ταυτότητα προστατεύεται – έγραψε στον Επστάιν:
«Ευχαριστώ για την όμορφη βραδιά… το πιο μικρό κορίτσι σου ήταν λίγο άτακτο».
Το μήνυμα στάλθηκε στις 11 Μαρτίου 2014 από iPhone στον λογαριασμό του Επστάιν. Όλο το περιεχόμενο είναι ορατό και το μόνο που δεν φαίνεται είναι το όνομα του αποστολέα.
Σε άλλο email του 2017, ο αποστολέας – του οποίου επίσης το όνομα έχει καλυφθεί – γράφει:
«Συνάντησα σήμερα τη (σσ το όνομα έχει καλυφθεί). Είναι σαν τη Λολίτα του Ναμπόκοφ… μικροκαμωμένη γυναίκα 🙂 Να σου στέλνω μόνο τέτοιες υποψήφιες;»
Στις 19 Μαρτίου 2018, συνεργάτης του έγραψε:
«Βρήκα τουλάχιστον τρεις πολύ καλές, νέες και φτωχές… θα το κανονίσω αυτή την εβδομάδα. Γνώρισε αυτή – όχι βασίλισσα ομορφιάς, αλλά μας άρεσε πολύ και στους δύο».
Τα αρχεία περιλάμβαναν επίσης προσχέδιο κατηγορητηρίου 56 σελίδων πριν από 20 χρόνια, πριν ο Επστάιν συνάψει την ευνοϊκή συμφωνία του 2008 για σεξουαλικά εγκλήματα, για τα οποία εξέτισε μόλις 13 μήνες.
Το προσχέδιο κατονόμαζε τρία άτομα ως συνεργούς που εργάζονταν για εκείνον – όμως τα ονόματά τους έχουν λογοκριθεί.
Υπήρχε ακόμη διάγραμμα με τον Επστάιν και τη Γκισλέιν Μάξγουελ, καθώς και τέσσερα ακόμη πρόσωπα που έχουν καλυφθεί: τρεις εργαζόμενοι και μία «σύντροφος». Για τη «σύντροφο» αναφέρεται ότι δεν είναι γνωστό αν στρατολογούσε ή κακοποιούσε θύματα και ότι φημολογείται ότι ήταν «σεξουαλική σκλάβα» του Επστάιν και τα θύματα συχνά περιέγραφαν άτομο με τα χαρακτηριστικά της ως εμπλεκόμενο στην κακοποίηση κατά τη διάρκεια των μασάζ.
Σε email του 2017, συνεργάτης πρότεινε γυναίκα για δουλειά:
«Θέλει πολύ τη θέση. Δεν είναι όμως τόσο όμορφη όσο άλλες υποψήφιες… είναι πρόθυμη να κάνει ό,τι της ζητήσεις».
Άλλη υποψήφια περιγράφηκε ως «όχι πολύ νέα αλλά όμορφη».
Σε email του 2015, ο Επστάιν ρώτησε: «έχεις φίλες για τον Τζέφρι όσο αναρρώνεις;»
Η απάντηση: «Έχω μία πολύ κοντινή φίλη, αλλά δεν νομίζω ότι είναι ο τύπος σου… γλυκιά κοπέλα, 20 ετών, Αμερικανίδα».
Σε άλλο email, συνεργάτης έστειλε φωτογραφία «Αυστραλέζας, 23, πολύ διασκεδαστική» και έγραψε: «Σε σκέφτομαι πάντα όταν γνωρίζω νέες κοπέλες».
Το 2013, αποστολέας από πρακτορείο μοντέλων στο Παρίσι ενημέρωσε:
«Μόλις έφτασε νέα Βραζιλιάνα, σέξι και χαριτωμένη, 19 ετών».
Την ίδια χρονιά, άλλο άτομο έστειλε φωτογραφία γυναίκας με μπλούζα SpaceX.
Το 2014, email ανέφερε: «Δεν αντέχω άλλο! Μόλις είδα το πιο όμορφο μικρό κορίτσι στη Madison, με μακριά ξανθά μαλλιά».
Σε μήνυμα του 2018: «Η αγαπημένη μου από τη Λιθουανία, 19. Θα τη γνωρίσεις όταν έρθω».
Ο Επστάν απάντησε: «πλήρες όνομα; Instagram;» Σε άλλο email του 2015, συνεργάτης παραπονέθηκε ότι δεχόταν «επιστολές μίσους» μετά από δημοσιεύματα και ότι «δεν είναι ευχάριστο να σε αποκαλούν σεξουαλικά διεστραμμένο».
Έγραψε: «Το κλειδί είναι τα κορίτσια 14 – 15 ετών. Είμαι διεστραμμένος επειδή λέω ότι βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία;»
Και συνέχισε: «Ελπίζω να μην υπάρχει νομικός κίνδυνος για σένα… η καρδιά μου είναι μαζί σου. Δεν είναι ευχάριστο να σε αποκαλούν διεστραμμένο – πόσο μάλλον αν έχεις εκτίσει ποινή, κάτι που εγώ δεν έχω».
Πολιτικές αντιδράσεις και κατηγορίες για κουκούλωμα των ισχυρών
Ο Δημοκρατικός βουλευτής Ρο Κάνα δήλωσε ότι «δεν υπάρχει καμία εξήγηση για το γιατί αυτά τα πρόσωπα λογοκρίθηκαν».
Και πρόσθεσε: «Ο νόμος μας ήταν σαφής. Εκτός αν κάτι ήταν απόρρητο, έπρεπε να δημοσιοποιηθεί χωρίς λογοκρισία».
Πηγή
