curt cobain 1200x630.jpg
curt cobain 1200x630.jpg

Τριάντα δύο χρόνια μετά τον τραγικό θάνατο του Κερτ Κομπέιν, του θρυλικού τραγουδιστή των Nirvana, νέες ανεξάρτητες έρευνες επαναφέρουν στο προσκήνιο το αμφιλεγόμενο ζήτημα της αιτίας του θανάτου του, αμφισβητώντας την αυτοκτονία.

Ο τραγουδιστής των Nirvana Κερτ Κομπέιν βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Σιάτλ στις 5 Απριλίου 1994, σε ηλικία 27 ετών, με την αρχική εκδοχή να κάνει λόγο για αυτοπυροβολισμό στο πρόσωπο, ενώ αντιμετώπιζε χρόνια προβλήματα με τα ναρκωτικά και την κατάθλιψη.

Η σορός του βρέθηκε τρεις ημέρες αργότερα από ηλεκτρολόγο στο σπίτι του στο Σιάτλ. Ο ιατροδικαστής της κομητείας Κινγκ κατέληξε σε αυτοκτονία. Στον χώρο βρέθηκε χειρόγραφο σημείωμα.

Το 2014 κι έπειτα από νέα αιτήματα, η Αστυνομία του Σιάτλ επανεξέτασε φωτογραφικό υλικό και ανακοίνωσε ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία που να μεταβάλλουν το συμπέρασμα της αυτοκτονίας.

Ωστόσο, από την αρχή υπήρχαν θεωρίες συνωμοσίας που αμφισβητούσαν την αυτοκτονία, με αφορμή ένα αλλοιωμένο σημείωμα αυτοκτονίας και τις εντάσεις στο γάμο του με τη μουσικό Κόρτνεϊ Λαβ. Το 1998, το ντοκιμαντέρ του Νικ Μπρούμφιλντ, «Kurt & Courtney», διερεύνησε αυτές τις θεωρίες, προτείνοντας ότι δολοφονία δεν μπορούσε να αποκλειστεί.

Το χειρόγραφο σημείωμα χαρακτηρίστηκε από την αστυνομία ως σημείωμα αυτοκτονίας. Το κείμενο απευθυνόταν στον Boddah, έναν φανταστικό φίλο της παιδικής του ηλικίας και περιλάμβανε αναφορές στην απώλεια του «πάθους» για τη μουσική και στην αδυναμία του να συνεχίσει να εμφανίζεται χωρίς να αισθάνεται ότι κοροϊδεύει το κοινό. Σε ένα από τα πιο γνωστά σημεία του σημειώματος έγραφε: «Δεν έχω πια το πάθος, και έτσι να θυμάσαι: είναι καλύτερα να καείς παρά να σβήσεις αργά».

Στο κλείσιμο του σημειώματος υπήρχε αναφορά στην Κόρτνεϊ Λαβ και στην κόρη του Φράνσις Μπιν, με τον Κομπέιν να γράφει: «Σε παρακαλώ συνέχισε, Κόρτνεϊ, για τη Φράνσις. Για τη ζωή της, που θα είναι πολύ πιο ευτυχισμένη χωρίς εμένα. Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ».

Γραφολογική εξέταση επιβεβαίωσε τη γνησιότητα της γραφής. Επικριτές της έρευνας υποστηρίζουν ότι μέρος του κειμένου μοιάζει περισσότερο με αποχαιρετισμό στη μουσική σκηνή. Οι Αρχές δεν άλλαξαν την αξιολόγησή τους.

Επίσης, κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί ενστάσεις για τον αριθμό αστυνομικών που μπήκαν στον χώρο και για ελλείψεις σε επιμέρους αναφορές. Ο εσωτερικός έλεγχος του 2005 δεν κατέληξε σε ανατροπή του πορίσματος.

Το 2014 η SPD δήλωσε επίσημα: «Δεν υπάρχουν νέα αποδεικτικά στοιχεία που να μεταβάλλουν την αρχική απόφαση».

Νέα ευρήματα αμφισβητούν την αυτοκτονία του

Πρόσφατα μια ομάδα ανεξάρτητων ερευνητών υποστηρίζει ότι υπάρχουν νέα στοιχεία που εγείρουν αμφιβολίες για την αυτοκτονία. Σύμφωνα με αυτά, ο Κομπέιν ενδέχεται να είχε αναμετρηθεί με έναν ή περισσότερους δράστες, οι οποίοι του έδωσαν βίαια υπερβολική δόση ηρωίνης για να τον αδρανοποιήσουν και στη συνέχεια τον πυροβόλησαν στο κεφάλι. Υποστηρίζουν επίσης ότι το όπλο που βρέθηκε στα χέρια του ήταν πιθανό να τοποθετηθεί εκεί μετά τον θάνατο.

Η ανεξάρτητη ερευνήτρια Μισέλ Γουίλκινς τόνισε ότι, σύμφωνα με την ανάλυση του ειδικού εγκληματολογίας Μπράιαν Μπερνέτ, η βλάβη στα όργανα του Κομπέιν είναι ενδεικτική υπερβολικής δόσης και ο οργανισμός του είχε υποστεί έλλειψη οξυγόνου πριν τον πυροβολισμό. Η νεκρωτική βλάβη σε εγκέφαλο και ήπαρ, όπως ανέφερε, δεν συνάδει με θάνατο από όπλο.

Επιπλέον, τα στοιχεία του χώρου του εγκλήματος παρουσιάζουν σοβαρές ασυνέπειες: η περιοχή γύρω από το σώμα του Κομπέιν ήταν ασυνήθιστα καθαρή και το χέρι που κρατούσε το όπλο δεν είχε αίματα, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο σε μια πραγματική αυτοκτονία με καραμπίνα. Η ομάδα επισήμανε επίσης ότι ο Κομπέιν είχε τακτοποιήσει προσεκτικά τον εξοπλισμό για τη χρήση ηρωίνης, κάτι που θεωρείται πρακτικά ανέφικτο όταν κάποιος έχει πάρει υπερβολική δόση και απέχει λίγο από τον θάνατο. 

Η ομάδα ερευνητών ζητά να ανοίξει ξανά η έρευνα, αλλά μέχρι στιγμής τόσο το γραφείο ιατροδικαστή της κομητείας Κινγκ όσο και η αστυνομία του Σιάτλ διατηρούν την αρχική εκτίμηση της αυτοκτονίας. «Η υπόθεση θα παραμείνει κλειστή, καθώς δεν υπάρχει μέχρι στιγμής νέο στοιχείο που να δικαιολογεί επανεξέταση», δήλωσαν οι αρμόδιες αρχές.

«Δεν ήταν αυτοκτονία αλλά αθνρωποκτονία» υποστηρίζει στη Dailymail, ο απόστρατος αξιωματικός Νιλ Λόου

Σε αυτές τις εξελίξεις έρχεται να προστεθεί κι ένας απόστρατος αξιωματικός της Αστυνομίας του Σιάτλ, ο Νιλ Λόου που υποστηρίζει ότι ο θάνατος του Κερτ Κομπέιν δεν ήταν αυτοκτονία αλλά ανθρωποκτονία. Μιλώντας στη Daily Mail, δήλωσε ότι τα ευρήματα «δεν βγάζουν νόημα» και ότι η υπόθεση χειρίστηκε εξαρχής με προαποφασισμένο συμπέρασμα.

Ο Λόου, που υπηρέτησε πέντε δεκαετίες στο SPD και το 2005 ανέλαβε εσωτερικό έλεγχο του φακέλου, τονίζει ότι οι ερευνητές δεν αντιμετώπισαν τον θάνατο ως πιθανή ανθρωποκτονία. «Απλώς δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Κερτ το έκανε αυτό στον εαυτό του», ανέφερε, διευκρινίζοντας πάντως ότι δεν συμμετείχε στην αρχική έρευνα του 1994.

Μεταξύ των σημείων που θεωρεί προβληματικά περιλαμβάνει ανωμαλίες στα αιματολογικά ευρήματα, τη σφοδρότητα του τραύματος από το κυνηγετικό όπλο, ασυνέπειες στις αναφορές και ελλείψεις στην τεκμηρίωση του τόπου. Υποστηρίζει επίσης ότι η αφήγηση περί αυτοκτονίας διαμορφώθηκε πολύ νωρίς, ακόμη και πριν ολοκληρωθούν τοξικολογικές και ιατροδικαστικές διαδικασίες.

«Έχω διαβάσει τον φάκελο και μπορώ να σας πω τι λένε τα στοιχεία… και δεν λένε αυτοκτονία», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η υπόθεση θα έπρεπε να επανεξεταστεί.

Ο Λόου, μιλώντας στη Daily Mail, στάθηκε στις σοβαρές αποκλίσεις που εντόπισε ανάμεσα στα φυσικά ευρήματα και τις αστυνομικές αναφορές. Όπως εξήγησε, οι ερευνητές φαίνεται πως λειτούργησαν με προειλημμένες αποφάσεις.

«Νομίζω ότι μπήκαν στην υπόθεση έχοντας ήδη αποφασίσει. Ήταν αυτοκτονία».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αφήγηση περί αυτοχειρίας ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή στον τόπο του συμβάντος, επηρεάζοντας όλη τη μετέπειτα πορεία.

«Παραπλανήθηκαν. Ίσως να είχα παρασυρθεί κι εγώ τότε, αλλά τώρα πιστεύω ότι πρόκειται για ανθρωποκτονία και θεωρώ ότι η υπόθεση πρέπει να ανοίξει ξανά».

Η Αστυνομία του Σιάτλ επιμένει ότι το πόρισμα του 1994 παραμένει σε ισχύ: «Ο Κερτ Κομπέιν πέθανε από αυτοκτονία το 1994. Αυτή παραμένει η θέση της αστυνομίας του Σιάτλ».


Πηγή