Η στρατηγική αποκεφαλισμού των ανώτερων αξιωματούχων του Ιράν από τον στρατό του Ισραήλ εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης τακτικής.
Μπορεί αρχικά η δολοφονία των ανώτερων ηγετών του Ιράν από τον στρατό του Ισραήλ να έδειχνε ότι θα μπορούσε να επιταχύνει την κατάρρευση του καθεστώτος της Τεχεράνης πολλοί είναι αυτοί που διατηρούν τις επιφυλάξεις του.
Ακόμη και πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, ειδικοί για το Ιράν και αναλυτές – καθώς και ορισμένοι πρώην Ισραηλινοί αξιωματούχοι – ήταν σκεπτικοί ως προς το αν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν θα μπορούσε να ανατραπεί μέσω τέτοιων επιθέσεων σύμφωνα με τον Guardian,.
Μέχρι στιγμής, οι στοχευμένες επιθέσεις έχουν σκοτώσει, μεταξύ άλλων, τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, τον επικεφαλής ασφαλείας Αλί Λαριτζανί και τον υπουργό Πληροφοριών Εσμαΐλ Χατίμπ.
Μάλιστα, όπως εκτιμούν αντί για την αποδυνάμωση του καθεστώτος, η «στρατηγική αποκεφαλισμού» ίσως να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, ενισχύοντας το καθεστώς και δημιουργώντας περισσότερο χάος στην περιοχή.
Πριν από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι ειδικοί εκτιμούσαν ότι το καθεστώς βρισκόταν σε στασιμότητα απέναντι στις διαμαρτυρίες και ότι κάποια μορφή αλλαγής φαινόταν αναπόφευκτη. Αυτή η δυναμική έχει πλέον αλλάξει.
Η ιστορία των στοχευμένων δολοφονιών του Ισραήλ δεν δείχνει ιδιαίτερη επιτυχία. Με τα χρόνια έχει σκοτώσει πολυάριθμους ανώτερους ηγέτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, συμπεριλαμβανομένου του πνευματικού ηγέτη της Χαμάς, σεΐχη Άχμεντ Γιασίν το 2004, και του γενικού γραμματέα της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα. Ωστόσο, παρότι οι ισραηλινές εκστρατείες αποδυνάμωσαν αυτές τις οργανώσεις, και οι δύο ανέκαμψαν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, η Σανάμ Βακίλ, ειδική στο Ιράν από το Chatham House, εκφράζει την άποψη ότι η συγκεκριμένη τακτική πιθανόν να προσφέρει απλώς μια προσωρινή ανάσα στο καθεστώς, δίνοντάς του χρόνο να ανασυνταχθεί, ενώ οι εσωτερικές του δομές θα συνεχίσουν να λειτουργούν και ενδέχεται ακόμη και να ενισχυθούν.
Αντί να προκαλέσει αποδυνάμωση, μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να οδηγήσει στην ενίσχυση πιο αδιάλλακτων κύκλων εξουσίας, οι οποίοι θα εμφανιστούν λιγότερο πρόθυμοι να προχωρήσουν σε υποχωρήσεις, ενδυναμώνοντας έτσι τη σκληρή γραμμή στο εσωτερικό της ιρανικής ηγεσίας.
Ο Τζον Μπ. Άλτερμαν, του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών στην Ουάσινγκτον, είναι επίσης σκεπτικιστής, επικαλούμενος το παράδειγμα της Χαμάς, η οποία, όπως είπε, «ως πολιτικό κίνημα απορρόφησε τους μάρτυρές της και συνεχίζει να αγωνίζεται».
Αν και ανέφερε τη δολοφονία του Οσάμα μπιν Λάντεν ως παράδειγμα του πώς μια μη κρατική οργάνωση μπορεί να αποδυναμωθεί σημαντικά με την απομάκρυνση ενός ηγέτη, ο Άλτερμαν δήλωσε ότι η ισραηλινή προσπάθεια «αποκεφαλισμού» ενός κράτους είναι «χωρίς προηγούμενο».
Πηγή
