Δύο χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα που ο πατέρας του Γιάννη Καλλιάνου έφυγε από τη ζωή, και ο ίδιος θέλησε να τον τιμήσει με μια βαθιά προσωπική ανάρτηση.
Με λόγια που «κουβαλούν» πόνο αλλά και αγάπη, περιέγραψε μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook λεπτό προς λεπτό εκείνη τη μέρα. Μια μέρα που ξεκίνησε όπως όλες, αλλά μέσα σε λίγα λεπτά άλλαξε τα πάντα.
«Ήμουν στο αυτοκίνητο όταν με πήρε τηλέφωνο ο αδελφός μου»
Όπως γράφει, βρισκόταν σταματημένος με το αυτοκίνητό του στη Γλυφάδα, ενώ η μητέρα του είχε κατέβει για λίγο σε ένα κατάστημα.
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κινητό του. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο αδελφός του.
«Γιάννη, δεν άντεξε ο μπαμπάς… πέθανε. Μόλις με ενημέρωσαν από το νοσοκομείο», του είπε.
Ο πατέρας του νοσηλευόταν για δεύτερη ημέρα στην εντατική και η εξέλιξη αυτή ήρθε ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση.
Η σκέψη που τον «πάγωσε»
Παρά το σοκ, εκείνο που τον συγκλόνισε περισσότερο δεν ήταν μόνο η είδηση, αλλά το τι έπρεπε να κάνει αμέσως μετά.
Όπως εξηγεί, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε ήταν πώς θα το πει στη μητέρα του, η οποία σε λίγα λεπτά θα επέστρεφε στο αυτοκίνητο, χωρίς να γνωρίζει τίποτα.
Την ίδια στιγμή, τα τηλέφωνα άρχισαν να χτυπούν ασταμάτητα. Μάλιστα, δέχτηκε και τηλεφώνημα από δημοσιογράφο που τον ρωτούσε για την κατάσταση της υγείας του πατέρα του, χωρίς να γνωρίζει ότι είχε ήδη φύγει από τη ζωή.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, η είδηση είχε αρχίσει να κυκλοφορεί.
Η στιγμή που γύρισε η μητέρα του
Όταν η μητέρα του επέστρεψε στο αυτοκίνητο, κρατώντας πράγματα που είχε αγοράσει, δεν είχε ιδέα για όσα είχαν συμβεί.
Τα τηλέφωνα συνέχιζαν να χτυπούν και ο ίδιος προσπαθούσε να τα απομακρύνει από τα χέρια της, για να μην απαντήσει.
«Της έλεγα να αφήσει τα τηλέφωνα και να φάμε κάτι πρώτα», περιγράφει.
Μέχρι που εκείνη τον κοίταξε και του είπε: «Μπορεί να είναι από το νοσοκομείο για να μας πουν πώς πάει ο μπαμπάς».
Αυτό το βλέμμα της, όπως γράφει, είναι κάτι που δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Η πιο δύσκολη κουβέντα
Λίγο πιο κάτω, σταμάτησε το αυτοκίνητο. Χρειάστηκε μερικά δευτερόλεπτα για να βρει τη δύναμη να μιλήσει.
Με ήρεμο τόνο και προσπαθώντας να μην την ταράξει, της είπε: «Μαμά, με πήρε ο Χρήστος… Ο μπαμπάς δεν τα κατάφερε».
Η μητέρα του γύρισε και τον κοίταξε, εμφανώς εξαντλημένη και σοκαρισμένη.
«Γιάννη, σίγουρα; Είσαι σίγουρος;», τον ρώτησε.
Εκείνη η στιγμή, το βλέμμα της και η σιωπή που ακολούθησε, έχουν χαραχθεί μέσα του για πάντα.
Papadakis Press
Η φωτογραφία που κρατά ζωντανή την παρουσία του
Στην ανάρτησή του, ο Γιάννης Καλλιάνος μοιράζεται και κάτι πολύ προσωπικό. Μια καθημερινή συνήθεια που έχει αποκτήσει από τότε.
Όπως λέει, κάθε μέρα ανοίγει τον υπολογιστή του και κοιτά μια φωτογραφία του πατέρα του.
«Είναι η πρώτη κίνηση που κάνω. Τον κοιτάζω και νιώθω ότι είναι εκεί, στο σπίτι, σαν να κάθεται στον καναπέ και να μου χαμογελάει», αναφέρει.
Για εκείνον, αυτή είναι μια μορφή άμυνας απέναντι στην απώλεια.
«Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα. Ίσως έχει παγώσει ο χρόνος σε αυτή τη φωτογραφία», γράφει.
«Είναι πάντα δίπλα μας»
Δύο χρόνια μετά, η απουσία παραμένει έντονη, αλλά η παρουσία του, όπως νιώθει ο ίδιος, δεν έχει χαθεί.
Σήμερα, μαζί με την οικογένειά του, θα βρεθούν στο Δρέπανο Αργολίδας για το μνημόσυνο.
«Καθημερινά είναι δίπλα μας, κάθε στιγμή. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο», σημειώνει.
Και κλείνει με μια υπόσχεση: «Πάντα με τις πράξεις μου θα τον κάνω υπερήφανο».
Ένα κείμενο που δεν γράφτηκε απλώς για να διαβαστεί, αλλά για να μοιραστεί ένα κομμάτι ψυχής, έτσι όπως ακριβώς το έζησε.
Διαβάστε ακόμα
Δημήτρης Πανόπουλος: Η τοποθέτηση για Αρναούτογλου – Ουγγαρέζο και το μήνυμα με νόημα
Πέτρος Κωστόπουλος: Η στιγμή που αντίκρισε on air το πατρικό του στον Βόλο και δεν το περίμενε
Ρία Ελληνίδου: Πρεμιέρα με φόντο… γάμο; Το βίντεο του Δημήτρη Αλεξάνδρου που μπέρδεψε τους πάντες
womenonly.gr
