Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης παραχώρησε συνέντευξη στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, για την εκπομπή «The 2night Show» που μεταδόθηκε το βράδυ της Τρίτης 23 Ιουνίου και μίλησε για τις φοβίες και μια σκέψη που τον απασχολεί όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια. Ο τραγουδιστής ανέφερε πως δεν θέλει να γίνει ένας άνθρωπος με «παρωπίδες» και κολλημένες ιδέες.
Όπως είπε Παναγιώτης Ραφαηλίδης στο «The 2night Show», η φοβία που απέκτησε τα τελευταία χρόνια πηγάζει από τα social media. «Να σου πω μια φοβία που απέκτησα τα τελευταία χρόνια με τα social media; Ο μεγάλος μου φόβος, μήπως είμαι ηλίθιος. Γιατί δεν θα το μάθω ποτέ, ενώ αν είμαι δεν το ξέρω. Φοβάμαι μήπως είμαι ένας άνθρωπος, μην εξελιχθώ μεγαλώνοντας σ’ έναν άνθρωπο που έχει κολλημένες ιδέες, δεν βλέπει, έχει παρωπίδες, απορρίπτει, κρίνει».
Και συνέχισε: «Βλέπω πολλές κριτικές… σχόλια στον γάμο του άλλου, στην κηδεία του άλλου, στο πένθος του άλλου, στα κιλά του, στο χρώμα του, στην προσωπικότητά του. Και φοβάμαι μήπως είμαι κι εγώ ένας τέτοιος άνθρωπος και δεν το καταλαβαίνω». Εξήγησε πώς γεννήθηκε αυτή η σκέψη: «Διάβασα ένα ρητό στο Instagram, όπου έλεγε ότι όταν είσαι νεκρός, είναι δύσκολο μόνο για τους άλλους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν είσαι ηλίθιος».
«Με τον χρόνο αγχωνόμουν πάρα πολύ όταν ήμουν πολύ μικρός. Τώρα όσο μεγαλώνω και μικραίνει αυτή η κλεψύδρα, τόσο πιο αισιόδοξος, τόσο πιο χαλαρός, τόσο πιο συνειδητοποιημένος γίνομαι. Ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο, “αμάν, τελειώνει, να προλάβουμε”. Κι όμως», ανέφερε σε άλλο σημείο. Τόνισε πως στα προσωπικά του, ήταν και παραμένει ειλικρινής.
«Νομίζω ότι ανακάλυψα ότι δεν μπορώ να τον ελέγξω, ούτε τον χρόνο ούτε τη φθορά του ούτε τίποτα. Και όπως στο αεροπλάνο, δεν φοβάμαι ποτέ. Μπαίνω και κοιμάμαι, γιατί ξέρω ότι αν συμβεί οτιδήποτε, δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσω από το μικρόφωνο “παρακαλείται ο κύριος Ραφαηλίδης να έρθει στο κόκπιτ”. Δεν υπάρχει τίποτα να κάνω εγώ», πρόσθεσε.
Σε άλλο σημείο αποκάλυψε ότι έχει κλειστοφοβία, λέγοντας: «Κλειστοφοβία έχω. Ελεγχόμενη προς το παρόν. Αλλά προσπαθώ, τώρα δεν ξέρω αν τα καταφέρνω, να τις πετάω μεγαλώνοντας. Όταν πάντως κάτι δεν είναι στο χέρι μου, παραιτούμαι. Λέω, δεν μπορώ να κάνω κάτι. Τι κάνει τώρα το αεροπλάνο, πέφτει; Ωραία, θα κοιμηθώ».
Πηγή
