Για τον Κολωνό και τη δίκη που ξεκινά τη Δευτέρα (16.11.2026) στο Εφετείο μίλησε ο μεγαλύτερος αδελφός της ανήλικης, σε μια συνέντευξη στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα». Τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, ο 22χρονος περιγράφει πώς άλλαξε η ζωή του, όσα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες και τον αγώνα που συνεχίζει να δίνει για την οικογένειά του.
Η νέα δίκη για την υπόθεση στον Κολωνό που συγκλόνισε το πανελλήνιο φέρνει ξανά στο προσκήνιο όσα έζησε η τότε 12χρονη. Ο αδελφός της καταγγέλλει ότι στη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας έγιναν προσβλητικές αναφορές σε βάρος της, ενώ υποστηρίζει ότι η μητέρα τους είναι αθώα. Παράλληλα, ασκεί κριτική στους χειρισμούς της αστυνομίας και σε δημόσιες τοποθετήσεις που, όπως λέει, έθεσαν σε κίνδυνο την προστασία της αδελφής του.
Ο νεαρός μίλησε στην κάμερα με το πρόσωπό του στραμμένο προς την αντίθετη κατεύθυνση, περιγράφοντας πώς η υπόθεση σημάδεψε τη ζωή του από την ημέρα που ενηλικιώθηκε.
«Μόλις μπήκα στα 18, την ημέρα των γενεθλίων μου, ξεκίνησε ο εφιάλτης μου και δεν έζησα ποτέ από τότε αυτά που έπρεπε να ζήσω. Μπήκα σε μια συνθήκη να πολεμήσω χωρίς να νιώσω φόβο ή ότι μπορεί να θέτω τη ζωή μου σε κίνδυνο».
Όπως εξηγεί, από εκείνη τη στιγμή χρειάστηκε να αναλάβει ευθύνες και να σταθεί δίπλα στην αδελφή και τη μητέρα του, ενώ ο ίδιος ήταν ακόμη πολύ νέος.
«Με ρωτούσαν αν η 12χρονη αδελφή μου φορούσε σουτιέν ή στρινγκ»
Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές που θυμάται είναι η παρουσία του ως μάρτυρα στο δικαστήριο. Ο ίδιος καταγγέλλει ότι δέχθηκε ερωτήσεις από συνηγόρους υπεράσπισης που αφορούσαν τα εσώρουχα της ανήλικης αδελφής του, ενώ ακούστηκαν και εξαιρετικά προσβλητικοί χαρακτηρισμοί για το παιδί.
«Από τα πιο δύσκολα πράγματα που έζησα τα τελευταία έξι χρόνια είναι όταν ήμουν μάρτυρας μέσα στο δικαστήριο και οι δικηγόροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων με ρωτήσανε αν φορούσε σουτιέν ή στρινγκ η δωδεκάχρονη αδελφή μου και έλεγαν ότι ήταν χειρότερη και από πόρνη. Μια άλλη δύσκολη στιγμή ήταν όταν επισκεπτόμουν τη μητέρα μου μέσα στις φυλακές, πίσω από ένα τζάμι, με μια καρέκλα και ένα τηλέφωνο, όπου και εγώ αισθανόμουν φυλακισμένος εκείνη τη στιγμή».
Ο αδελφός της ανήλικης επιμένει ότι, αντί να προστατευτεί ένα παιδί που είχε υποστεί κακοποίηση, βρέθηκε πολλές φορές στη θέση να πρέπει να απολογείται για όσα του συνέβησαν.
«Ήταν δώδεκα χρονών, ένα δωδεκάχρονο παιδί που θα έπρεπε να ζούσε την ηλικία της, όπως θα έπρεπε κάθε δωδεκάχρονο παιδί να τη ζει. Και όσοι με τα φρικτά πράγματα, το οποίο έχουμε ακούσει ότι η αδελφή μου ήταν το δωδεκάχρονο που προκαλούσε, το δωδεκάχρονο που φαινόταν μεγαλύτερο από την ηλικία του, ότι αυτό παρέσυρε κυρίως και τους πελάτες. Με κάθε τρόπο προσπαθούσαν ένα δωδεκάχρονο παιδί να το βγάλουν ένοχο. Η αδελφή μου αυτή τη στιγμή είναι ένα πάρα πολύ δυνατό παιδί. Μέσα από όσα έχει περάσει έχει βάλει αρκετούς μεγάλους στόχους. Έχει πετύχει και κάποιους από αυτούς τους στόχους και χαίρομαι αρκετά για αυτήν».
Υπερασπίζεται τη μητέρα του: «Δεν γνώριζε απολύτως τίποτα»
Ο 22χρονος ζει σήμερα με τη μητέρα του και δηλώνει κατηγορηματικά ότι εκείνη δεν είχε καμία γνώση για όσα συνέβαιναν στην κόρη της.
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι ήταν παρών όταν η μητέρα του πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει την υπόθεση και ότι δεν προσπάθησε να αποκρύψει κανένα στοιχείο.
«Η μητέρα μου είναι αθώα. Δεν γνώριζε απολύτως τίποτα από την αρχή της υπόθεσης. Όπως έχει πει και η αδελφή μου, ανέφερε και σε κάθε κατάθεσή της ότι η μητέρα μου δεν εμπλέκεται μέσα στο κύκλωμα. Αφήστε τη μητέρα μου ελεύθερη έξω και ότι η μητέρα μου δεν γνώριζε απολύτως τίποτα. Όταν πήγαμε μαζί με τη μητέρα μου στο αστυνομικό τμήμα να καταγγείλουμε το περιστατικό, ήμουν εκεί πέρα μπροστά. Τα είπε όλα. Δεν έτυχε να κρύψει τίποτα και αν η μητέρα μου ήταν ένοχη κιόλας, δεν θα έφτανε καν στο σημείο να πάει τρεις φορές στο τμήμα να καταγγείλει».
Η αθωότητα της μητέρας του αποτελεί, όπως λέει, ένα από τα βασικά ζητήματα που τον απασχολούν ενόψει της νέας δικαστικής διαδικασίας.
Ο νεαρός ξεκαθαρίζει ότι θέλει να αποδοθεί δικαιοσύνη για την αδελφή του και να μην υπάρξει καμία μείωση στις ποινές όσων έχουν καταδικαστεί.
«Στο Εφετείο θα ήθελα να αποδοθεί και πάλι η αθωότητα της μητέρας μου. Θέλω να δω τους ενόχους, αυτούς που είναι μέσα στη φυλακή, αλλά και τους άλλους καταδικασμένους που βρίσκονται έξω στα σπίτια τους με τις οικογένειές τους, χωρίς περιοριστικά μέτρα μέσα στη φυλακή και χωρίς καμία μείωση στις ποινές τους».
Για τον ίδιο, η νέα δίκη δεν είναι απλώς μία ακόμη δικαστική διαδικασία. Είναι η συνέχεια μιας περιπέτειας που έχει επηρεάσει ολόκληρη την οικογένειά του.
Οι καταγγελίες για τους χειρισμούς της αστυνομίας
Στη συνέντευξή του, ο αδελφός της ανήλικης αναφέρθηκε και στις πρώτες κινήσεις της οικογένειας, όταν προσπάθησε να καταγγείλει την υπόθεση.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, οι αστυνομικοί δεν προχώρησαν αμέσως στις απαραίτητες ενέργειες όταν άκουσαν το όνομα του βασικού κατηγορουμένου.
«Μόλις ακούνε οι αστυνομικοί το όνομα του κατηγορούμενου, μένουνε κόκκαλο εκεί πέρα και της λένε της μητέρας μου θα περιμένετε της λένε λίγο απ’ έξω. Όπου είχαν μαζευτεί δεκαπέντε αστυνομικοί, συζητάγανε μέσα στο γραφείο μία ώρα περίπου και μετά από μία ώρα βγαίνουν και λένε στη μητέρα μου ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε κάτι να κάνουμε. Ελάτε ξανά αύριο. Ξαναπάει η μητέρα μου την επόμενη μέρα, την ξαναδιώχνουν και τη στέλνουν να πάει να καταγγείλει το περιστατικό στη ΓΑΔΑ. Κάνανε ένα μήνα να τον πιάσουν. Του αφήσανε ένα μεγάλο περιθώριο να καταστρέψει ό,τι στοιχείο υπήρχε».
Πρόκειται για καταγγελίες του ίδιου, οι οποίες αφορούν τον τρόπο με τον οποίο, κατά την περιγραφή του, αντιμετωπίστηκε αρχικά η οικογένεια από τις Αρχές.
Τι λέει για τον βασικό κατηγορούμενο και την εικόνα του στη γειτονιά
Ο 22χρονος αναφέρθηκε επίσης στον βασικό κατηγορούμενο της υπόθεσης, εξηγώντας ότι δεν τον γνώριζε προσωπικά.
Όπως λέει, στη γειτονιά ο συγκεκριμένος άνθρωπος παρουσιαζόταν ως οικογενειάρχης που βοηθούσε άλλους, ενώ στο κατάστημά του εμφανίζονταν, σύμφωνα με τον ίδιο, αστυνομικοί και γνωστά πρόσωπα.
«Τον καταδικασμένο προσωπικά όχι, δεν τον γνώριζα. Στη γειτονιά ήταν γνωστός ως ένας καλός άνθρωπος με μια εικόνα του καλού οικογενειάρχη, πατριώτη, που είχε πάντα την εικόνα το να πηγαίνει στις εκκλησίες ας πούμε και να σηκώνει σταυρούς. Το δεύτερο κομμάτι ήταν με αστυνομικούς που βρισκόντουσαν έξω από το μαγαζί του καθημερινά και καθόντουσαν και έπιναν ούζο. Και το τρίτο με αρκετούς γνωστούς νεοδημοκράτες πολιτικούς που βρισκόντουσαν καθημερινά έξω από το κατάστημά του και ηθοποιούς. Η αδελφή μου πήγαινε και καλά να παίρνει κάποιο χαρτζιλίκι ας πούμε και καλά ήθελε να βοηθήσει την κατάσταση».
Ο αδελφός της ανήλικης άσκησε κριτική και σε δημόσιους χειρισμούς της υπόθεσης, υποστηρίζοντας ότι είχαν αποκαλυφθεί πληροφορίες που μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναγνώριση της αδελφής του.
«Η αδελφή μου είναι ένα πάρα πολύ δυνατό παιδί»
Παρά τις δύσκολες στιγμές, ο νεαρός μιλά με υπερηφάνεια για την αδελφή του και για την προσπάθειά της να συνεχίσει τη ζωή της.
Θυμάται ότι οι δυο τους ήταν πολύ δεμένοι, αλλά εκείνη δεν του είχε αποκαλύψει τι συνέβαινε.
«Είχαμε αρκετή αδυναμία ο ένας κοντά στον άλλον. Δεν ανοιγόταν. Γενικώς δεν έβλεπες κιόλας και κάποια έκφραση όπου να πεις ότι τι τρέχει εδώ ή το τι γίνεται ας πούμε. Η μάνα μου είχε τρελαθεί εκείνη την ώρα. Ήθελε να πάει από το μαγαζί του να τον τελειώσει αυτόν τον άνθρωπο, το οποίο εγώ την κρατούσα τη μητέρα μου».
Σήμερα, όπως λέει, η αδελφή του έχει καταφέρει να βάλει στόχους και να πετύχει κάποιους από αυτούς, παρά τα όσα έχει περάσει.
Ο ίδιος θέλει να ολοκληρωθεί η δικαστική περιπέτεια, ώστε η οικογένειά του να μπορέσει να προχωρήσει χωρίς το βάρος των συνεχών δικαστηρίων.
«Ένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να γίνει δυνατό πριν την ώρα του»
Κλείνοντας τη συνέντευξή του, ο αδελφός της ανήλικης έστειλε ένα μήνυμα για την προστασία των παιδιών που έχουν βιώσει κακοποίηση, αλλά και για την ευθύνη της Πολιτείας απέναντί τους.
«Θα ήθελα να πω σε κάθε μάνα που βλέπει αυτή τη συνέντευξη να μη χρειαστεί ποτέ να ζήσει αυτό που έζησε η δική μου. Σε κάθε παιδί να μη χρειαστεί ποτέ να μεγαλώσει μέσα σε δικαστικές αίθουσες με φόβο και αδικία. Πόσες φορές πρέπει ένα παιδί να ξαναζήσει τον πόνο του για να καταλάβει το κράτος ότι η προστασία του δεν είναι η τυπική διαδικασία, αλλά ευθύνη; Και αν υπάρχει κάτι που θέλω να μείνει από αυτή τη συνέντευξη, είναι αυτό. Ένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να γίνει δυνατό πριν την ώρα του».
Η δίκη στο Εφετείο για την υπόθεση του Κολωνού ξεκινά τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026, με την οικογένεια της ανήλικης να βρίσκεται ξανά μπροστά σε μια δύσκολη δικαστική διαδικασία.
Πηγή
