Μπορεί το Ιράν να αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη απειλή για το καθεστώς του μετά την επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ, αλλά η αποδεκατισμένη ηγεσία της χώρας δεν παραδίνεται.
Οι συνεχείς επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ που έχουν πλήξει τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του Ιράν, ενώ υπάρχουν σοβαρές απώλειες και στις υποδομές.
Παρά τις καταστροφές, όσοι έχουν επιζήσει από την ηγεσία του Ιράν δείχνουν αποφασισμένοι να παρατείνουν τη σύγκρουση, χρησιμοποιώντας κλιμακούμενη ρητορική και στρατηγική ασύμμετρου πολέμου, με στόχο την αναμόρφωση της περιφερειακής ισορροπίας υπέρ της Τεχεράνης.
Οι ηγέτες της Ισλαμικής Δημοκρατίας δείχνουν αντοχή στις απώλειες, αδιαφορία για τη στρατιωτική πίεση και έχουν πρόθεση να επιβάλουν υψηλό κόστος για την ειρήνη, απαιτώντας νέο περιφερειακό «status quo», πολεμικές αποζημιώσεις και ανατροπή παλαιών συμμαχιών μεταξύ των κρατών του Κόλπου και των ΗΠΑ.
Η στρατηγική του Ιράν βασίζεται στη διατήρηση πίεσης μέσω εκτοξεύσεων πυραύλων, drones και επιθέσεων σε σημαντικές υποδομές σε όλη την περιοχή του Κόλπου, επηρεάζοντας άμεσα τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και τις αγορές ενέργειας.
Δείτε Live όλα όσα συμβαίνουν στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή
Παρά την πίεση των ΗΠΑ και του προέδρου Τραμπ, που περιέγραψε τον ιρανικό στρατό ως «χαμένο» από τον πόλεμο, η Τεχεράνη εμφανίζει μια στρατηγική υπομονής και υπολογισμένων επιθέσεων, στοχεύοντας να κάνει τη συνέχιση του πολέμου δαπανηρή για τους αντιπάλους της, χωρίς απαραίτητα να επιδιώκει άμεση νίκη σε συμβατικό στρατιωτικό επίπεδο.
Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν προετοιμαστεί για παρατεταμένη σύγκρουση έχοντας καταστρώσει τα σχέδια τους, ενώ η νέα γενιά διοικητών έχει αποκτήσει εμπειρία σε περιφερειακές επιχειρήσεις σε Ιράκ και Συρία, αυξάνοντας την ικανότητα αποτροπής.
Το Ιράν επιδιώκει να συνδέσει τη σταθερότητά του με τη συνολική περιφερειακή ισορροπία, υποστηρίζοντας ότι η αστάθειά του θα έχει άμεσες συνέπειες για τον Περσικό Κόλπο και την παγκόσμια οικονομία.
Η επίθεση του Ιράν προκαλεί ανησυχία και στις ΗΠΑ, με υψηλόβαθμους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι η «αμερικανική ηγεμονία στη Μέση Ανατολή έχει καταρρεύσει». Παρά την ένταση, οι περισσότερες αραβικές χώρες παραμένουν εκτός πολέμου, ενώ ορισμένα κράτη του Κόλπου δηλώνουν ότι θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Το Ιράν, από την πλευρά του, δεν επιδιώκει τη νίκη για την ίδια την κλιμάκωση, αλλά τη διατήρηση επιρροής και αποτροπής, ώστε να επηρεάσει τις μελλοντικές συνθήκες στην περιοχή και να καθορίσει τους όρους του μετά τον πόλεμο.
Συνολικά, η στρατηγική της Τεχεράνης εστιάζει στη μακροπρόθεσμη επιβίωση, τη διατήρηση ισχύος και την επιβολή κόστους στους αντιπάλους, μέσα από συνδυασμό στρατιωτικών ενεργειών, πολιτικής αποτροπής και περιφερειακής διπλωματίας, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια νέα ισορροπία στη Μέση Ανατολή την επόμενη μέρα του πολέμου.
Πηγή
