Ο Αλέξανδρος Γκίννης είχε ανακοινώσει από χθες (15/02) ότι η κατάβαση στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες θα είναι η τελευταία της πλούσιας καριέρας του και αποφάσισε να το κάνει στην σπουδαιότερη διοργάνωση του κόσμου.
Οι τραυματισμοί ταλαιπώρησαν πολύ τον Αλέξανδρο Γκίννη τα τελευταία χρόνια και ο ίδιος αποφάσισε να κάνει τον τελευταίο του χορό εκτός συναγωνισμού στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, μόνο και μόνο για να ζήσει τη χαρά της συμμετοχής και να αποσπάσει το χειροκρότημα του κοινού.
Ο πρόεδρος της ΕΟΕ, Ισίδωρος Κούβελος, σε δηλώσεις του μαζί με τον Έλληνα σκιέρ, τόνισε ότι δε δέχεται τις δηλώσεις περί αποχώρησης και ότι θα εξεταστεί από γιατρούς της Ομοσπονδίας για να αλλάξει γνώμη και να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά.
Τα λόγια του Ισίδωρου Κούβελου
«Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Καταρχάς γιατί δεν μπόρεσε να αγωνιστεί, που θα είχε μεγάλη ευκαιρία ο Αλέξανδρος. Αλλά δυστυχώς η υγεία είναι πάνω απ’ όλα. Αυτό που είναι σήμερα μεγάλη τιμή είναι για τον Αλέξανδρο Γκίννη.
Είναι ένας μεγάλος αθλητής, πραγματικά παγκόσμιος αθλητής. Ο μεγαλύτερος αθλητής χειμερινών που πέρασε ποτέ από τη χώρα μας. Τον ευχαριστούμε ξανά και ξανά. Και βεβαίως όλη αυτή η τελετή που έγινε είναι πολύ σημαντική και για την ελληνική ολυμπιακή επιτροπή. Είναι μεγάλη τιμή και για μας και ευχαριστούμε πάνω από όλα τον Αλέξανδρο Γκίννη.
Εγώ δεν δέχομαι τις δηλώσεις περί αποχώρησης. Έχουμε μπροστά μας τις γαλλικές Άλπεις. Να πάμε στην Αθήνα να τον δει ο δικός μας γιατρός, γιατί πιστεύω ότι οι δικοί μας γιατροί είναι καλύτεροι από τους ξένους. Να τον φτιάξουν, να τον κάνουν «σίδερο» και θα βάλουμε στόχο για τους επόμενους αγώνες.
Το είχα πει και σε έναν άλλο αθλητή το 2012, που ήθελε να σταματήσει, και του λέω θα πάρεις μετάλλιο στο Ρίο και έγινε. Το ίδιο του είπα και χθες. Θα πάμε και θα πάρεις μετάλλιο εκεί».
Από την μεριά του ο Γκιννής παραδέχθηκε ότι το Ολυμπιακό μετάλλιο είναι το όνειρό του: «Είναι κίνητρο το ολυμπιακό μετάλλιο. Ας πάρουμε τώρα μερικές εβδομάδες, όπως είπε ο πρόεδρος, για να φτιάξουμε τον αστράγαλο, και μετά… Το τι θα γίνει σε ένα, δύο, τρία, τέσσερα χρόνια θα δούμε».
Πηγή
