Η κατάθλιψη βασάνισε την Δήμητρα Κολλά για 5 ολόκληρα χρόνια, όπως αποκάλυψε η ίδια, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «On Time Σαββατοκύριακο» και τη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου. Έκανε «μαύρες σκέψεις», η απαισιοδοξία κυριαρχούσε και η ποιότητα της ζωής της χειροτέρευε με το πέρασμα του χρόνου, όλο και περισσότερο.
Τα σχόλια που άκουγε για το βάρος της, σε συνδυασμό με ένα σοβαρό ατύχημα που την ανάγκασε να σταματήσει το χορό, οδήγησαν την Δήμητρα Κολλά σε κατάθλιψη. Τα αδιέξοδα στο μυαλό της γίνονταν όλο και πιο βασανιστικά στο πέρασμα του χρόνου.
Ειδικότερα, η Δήμητρα Κολλά εκμυστηρεύτηκε αρχικά πως «ήμουν πάντα “τσουπωτή”. Όμως, από δυόμισι χρονών, επειδή το ήθελα πολύ, με πήγε η μαμά μου σε σχολή χορού. Μέχρι τα 18 μου, που γυμναζόμουν ατελείωτες ώρες για να γίνω χορεύτρια μπαλέτου, άκουγα πάντα τη φράση “είσαι χοντρή”.
Ήμουν, λοιπόν, πάντα σε μόνιμη δίαιτα και προσπαθούσα αλλά έπαθα κάποια ατυχήματα από πέσιμο και αναγκάστηκα να σταματήσω τον χορό. Τότε έπαθα κατάθλιψη και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς να πεθάνω από το φαϊ – αφού όλοι μου λένε ότι είμαι χοντρή – οπότε ας πεθάνω από αυτό».
Πόσα χρόνια είχες αυτό το “αγκάθι” στην ψυχή σου και μετά κατάφερες να το ξεπεράσεις και να πεις “αυτή είμαι”;
Πέντε χρόνια ήμουν με κατάθλιψη. Την ημέρα που μου ανακοινώθηκε ότι δεν θα ξαναχορέψω ποτέ, συνέβησαν και κάποια άλλα προσωπικά γεγονότα στη ζωή μου, οπότε τότε, στα δεκαοκτώ μου, δεν είχα από που αλλού να κρατηθώ. Ο μπαμπάς μου είχε ένα περίπτερο και δούλευα εκεί, οπότε άρχισα να είμαι εγκλωβισμένη στο “1Χ1” και μέσα μου.
Το μόνο που ήθελα εκείνη την περίοδο ήταν να φάω και να πεθάνω από αυτό, αφού όλοι με έλεγαν χοντρή. Άπλωνα το χέρι μου και έπαιρνα μια σοκολάτα, όλο κάτι έτρωγα.
Πηγή
