Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη φέρνει στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα για αμφιλεγόμενες θεραπείες, ιδιωτικά κέντρα με ανεπαρκή εποπτεία και ελεγκτικούς μηχανισμούς που αποδυναμώθηκαν. Ο Τομεάρχης Υγείας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) Σπύρος Δρίτσας καταγγέλλει πολιτική ανοχή, ζητά να λογοδοτήσουν Γεωργιάδης, Πλεύρης και Πατούλης και προειδοποιεί ότι η υπόθεση μπορεί να αποκαλύψει πολύ περισσότερα από έναν μεμονωμένο θάνατο
Τι συναντά σήμερα ένας ασθενής όταν περνά την πόρτα ενός δημόσιου νοσοκομείου; Μεγάλες αναμονές, κουρασμένο προσωπικό και ένα σύστημα που συχνά τον αναγκάζει να πληρώσει από την τσέπη του. Ο Τομεάρχης Υγείας της ΕΛΑΣ γιατρός Σπύρος Δρίτσας μιλά στο Left Side Story για όσα βλέπει καθημερινά μέσα στο ΕΣΥ, αλλά και για όσα πρέπει να αλλάξουν άμεσα.
Η συζήτηση δεν μένει, όμως, μόνο στα δημόσια νοσοκομεία. Περνά στις αμφιλεγόμενες θεραπείες «ευεξίας» και «μακροζωίας», στους ανεπαρκείς ελέγχους και στα ερωτήματα που άνοιξε η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο ίδιος ζητά απαντήσεις και λογοδοσία από πολιτικά και θεσμικά πρόσωπα που, όπως υποστηρίζει, γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν τι συνέβαινε.
Ο Σπύρος Δρίτσας ξεκινά από την καθημερινότητα του ΕΣΥ. Αναγνωρίζει ότι υπάρχουν νοσοκομεία και τμήματα που κάνουν εξαιρετική δουλειά, τονίζει όμως ότι αυτό συμβαίνει κυρίως χάρη στους ανθρώπους, τους γιατρούς, νοσηλευτές και εργαζόμενους που δουλεύουν εξαντλητικά, συχνά με χαμηλές αποδοχές και χωρίς την υποστήριξη που χρειάζονται.
Περιγράφει ένα σύστημα με σοβαρά κενά σε προσωπικό, μεγάλες λίστες αναμονής και ελλιπή φροντίδα μετά το εξιτήριο. Η κατάσταση γίνεται ακόμη δυσκολότερη για τους ηλικιωμένους, τους καρκινοπαθείς, τους χρονίως πάσχοντες και τους ανθρώπους με άνοια. Σε πολλές περιπτώσεις, όπως λέει, το κράτος απουσιάζει και όλο το βάρος πέφτει στην οικογένεια κυρίως στις γυναίκες.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια δόθηκε μεγαλύτερη σημασία στις ανακαινίσεις και στην επικοινωνιακή εικόνα των νοσοκομείων παρά στις προσλήψεις και στη συνολική διαδρομή του ασθενούς από την πρόληψη και τη διάγνωση μέχρι τη θεραπεία και την αποκατάσταση.
Προτείνει περισσότερες προσλήψεις, καλύτερους μισθούς, ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας και ανώτατο όριο αναμονής για εξετάσεις και επεμβάσεις. Μιλά επίσης για δωρεάν απογευματινά ιατρεία και χειρουργεία, καλύτερη ψηφιακή παρακολούθηση των ασθενών και ουσιαστική στήριξη όσων χρειάζονται μακροχρόνια φροντίδα.
Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης, η κουβέντα περνά σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «γκρίζα ιατρική και μαγκανίες». Αναφέρεται σε θεραπείες αποτοξίνωσης, αντιγήρανσης και μακροζωίας που διαφημίζονται ως ιατρικές πράξεις, χωρίς όπως υποστηρίζει να διαθέτουν πάντα την απαραίτητη επιστημονική τεκμηρίωση ή εποπτεία.
Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, θέτει ερωτήματα για το πόσο συστηματικά ελέγχονταν αυτά τα κέντρα, ποιοι γνώριζαν τη λειτουργία τους και αν υπήρξαν στο παρελθόν άλλα σοβαρά περιστατικά που δεν έγιναν γνωστά. Ζητά, μεταξύ άλλων, να δοθούν στη δημοσιότητα στοιχεία για πιθανές επιπλοκές και θανάτους που σχετίζονται με ανάλογες πρακτικές ενώ ζητεί να λογοδοτήσουν πρωην και νυν υπουργοί Υγείας καθώς και ο Γ. Πατούλης.
Ο Σπύρος Δρίτσας υποστηρίζει ότι η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται στον ασθενή με το επιχείρημα ότι «ο ίδιος επέλεξε» τη θεραπεία. Ένας άνθρωπος που φοβάται για την υγεία του, λέει, είναι ευάλωτος στις μεγάλες υποσχέσεις και χρειάζεται προστασία.
Γι’ αυτό ζητά να δημιουργηθεί ξανά ένα ανεξάρτητο και καλά στελεχωμένο σώμα επιθεωρητών Υγείας, με τη δυνατότητα να πραγματοποιεί πραγματικούς ελέγχους και να παρεμβαίνει πριν να είναι αργά.
Πηγή
