«Βούτυρο στο ψωμί» του ΠΑΣΟΚ είναι οι εξελίξεις γύρω από την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη, και ο τρόπος με τον οποίο τη χειρίζεται το Μέγαρο Μαξίμου, δεδομένου ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης ετοιμάζεται για μία κατά μέτωπον επίθεση στον πρωθυπουργό στην αυριανή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο ΠΑΣΟΚ, μιλούν πλέον για τον Μακάριο Λαζαρίδη, σαν να είναι το «προσωπικό ρουσφέτι του κ.Μητσοτάκη», λίγο πριν από μία ομιλία του προέδρου του κόμματος, μεγάλο κομμάτι της οποίας θα αφιερωθεί στην αδιαφάνεια και τα σκάνδαλα που χρεώνει στην παρούσα κυβέρνηση η αξιωματική αντιπολίτευση.
Μετά από την τηλεοπτική συνέντευξη του νέου υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης χθες στο ΟΡΕΝ, στο ΠΑΣΟΚ κλιμάκωσαν την κριτική τους. Εκτιμώντας ότι ομολόγησε μόνος του ότι δεν είχε τις τυπικές προϋποθέσεις για να προσληφθεί ως Ειδικός Επιστήμονας Υπουργού, αλλά αρκούσε το ότι πληρούσε τις «γαλάζιες» κομματικές προϋποθέσεις, στην Χαριλάου Τρικούπη κάλεσαν τον πρωθυπουργό να τον αποπέμψει από το κυβερνητικό σχήμα. «Ο πρωθυπουργός δεν έχει άλλον δρόμο. Πλέον δεν έχει καμία δικαιολογία ότι δεν γνωρίζει, καθώς ο κ. Λαζαρίδης αποκαλύφθηκε μόνος του σε ζωντανή μετάδοση. Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να αποπέμψει εντός των επόμενων λεπτών τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, που εξαπάτησε το δημόσιο», έλεγαν, για να επανέλθουν έξι ώρες αργότερα και να πουν ότι πιθανότατα ο πρωθυπουργός δεν το έκανε, «γιατί τον κρατά ο κ.Λαζαρίδης».
Πήγαν όμως, και ένα βήμα πιο μακριά, σημειώνοντας ότι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ένας υπουργός που ομολογεί ότι εξαπάτησε το δημόσιο θα είχε πάει σπίτι του, αλλά στην Ελλάδα του κ.Μητσοτάκη, «το θράσος, ο κομματικός φανατισμός, το απροκάλυπτο ψεύδος και η φαυλότητα ανταμείβονται».
Στην πραγματικότητα, αυτού του είδους η επίθεση, βοηθά σε κάτι πολύ βασικό για το ΠΑΣΟΚ. Στην ανάδειξη των ειδοποιών διαφορών του κόμματος από τη ΝΔ του κ.Μητσοτάκη. Δεν είναι τυχαία η αναφορά στο ότι «το πρόσωπο του κ. Λαζαρίδη είναι το πραγματικό πρόσωπο του κ. Μητσοτάκη και της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας», αφού στην αυριανή συνεδρίαση της Βουλής κιόλας, στην ομιλία του κατά τη διάρκεια της προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα προσπαθήσει να πείσει ότι η παρακμή, η διαφθορά και η αναξιοκρατία είναι έννοιες …ταυτόσημες με τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αναδεικνύοντας στον αντίποδα, την εναλλακτική πρόταση εξουσίας του ΠΑΣΟΚ, με προοδευτικό πρόγραμμα και τελείως άλλη κουλτούρα διακυβέρνησης.
Από την αντιπαράθεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τον πρωθυπουργό όμως, δε θα λείπουν οι ευρείες αναφορές και στις υποκλοπές, με αφορμή τις εξελίξεις επί των οποίων, ζητήθηκε εξ αρχής η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση. Και αν νομίζει κανείς ότι δε θα ακούσει τίποτα περισσότερο από όσα λέει εδώ και χρόνια ο Νίκος Ανδρουλάκης για τις υποκλοπές, θα διαψευστεί, αφού από δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» προκύπτει αίφνης πως είχε υπογραφεί μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της εταιρείας Intellexa και του Κέντρου Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτομίας της ΕΥΠ. «Τώρα εξηγείται γιατί το Μέγαρο Μαξίμου εδώ και μέρες αρνείται να απαντήσει στην απλή ερώτηση που απευθύνουμε αν η κυβέρνηση ή άλλος κρατικός φορέας έχει αγοράσει το Predator από τον κ. Ντίλιαν. Γιατί γνωρίζει ότι υπάρχουν στοιχεία που δεν της επιτρέπουν να πει ψέματα, όπως έκανε στο παρελθόν», λένε στο ΠΑΣΟΚ, εκτιμώντας ότι πλέον δεν μπορεί η κυβέρνηση να υπεκφεύγει και θα πρέπει να τοποθετηθεί επί του συγκεκριμένου.
Αντιστοίχως, θεωρούν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να λογοδοτήσει σύντομα και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δύο υποθέσεις, που τονίζουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν είναι σκάνδαλα κάποιου απρόσωπου ‘βαθέως κράτους’, αλλά μίας «προσωποπαγούς δομής εξουσίας που οικοδομήθηκε εξαρχής για να εξυπηρετήσει τα ιδιοτελή πολιτικά συμφέροντα του Κυριάκου Μητσοτάκη» και έλαβαν χώρα στην προσπάθεια να ιδρυθεί ένα ιδιότυπο μονοκομμματικό προσωπικό κράτος. Σε αυτό το πλαίσιο, θα επιχειρηθεί και αύριο να αναδειχθεί εκ νέου, η διαφορετική αντίληψη της εξουσίας που έχει το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος και θα επαναφέρει ως κατακλείδα το αίτημά του για εκλογές, ως τη μόνη συνθήκη που μπορεί να οδηγήσει στην πολιτική αλλαγή που έχει κατά τον ίδιο ανάγκη ο τόπος.
Πηγή
