Όποιος έχει σκύλο γνωρίζει καλά πόσο αγχωτική μπορεί να γίνει μια έντονη αλληλεπίδραση με ένα άλλο ζώο. Μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα ένα παιχνίδι μπορεί να εξελιχθεί σε καβγά, γι’ αυτό και η παρατήρηση της συμπεριφοράς των σκύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Στην πραγματικότητα, τα πρώτα σημάδια εμφανίζονται αρκετά νωρίτερα. Παρατηρώντας τη στάση του σώματος, τις κινήσεις και τις αντιδράσεις του σκύλου μας μπορούμε να καταλάβουμε αν αισθάνεται άνετα ή αν κάτι τον έχει ενοχλήσει.
Η σωστή «ανάγνωση» της γλώσσας του σώματος μπορεί να μας βοηθήσει να παρέμβουμε πριν η κατάσταση ξεφύγει.
Το παιχνίδι αποτελεί βασικό κομμάτι της ζωής ενός σκύλου, καθώς συμβάλλει τόσο στη σωματική όσο και στην πνευματική του εκτόνωση, ενώ παράλληλα ενισχύει την κοινωνικοποίησή του. Ιδιαίτερα από μικρή ηλικία, είναι σημαντικό να μαθαίνει να βρίσκεται κοντά σε άλλα ζώα, να τα μυρίζει και να αλληλεπιδρά μαζί τους.
Κατά τη διάρκεια της βόλτας, όμως, η προσοχή μας δεν θα πρέπει να αποσπάται. Από τη στιγμή που ο σκύλος μας αντιληφθεί ένα άλλο ζώο, ο τρόπος με τον οποίο θα το πλησιάσει, η κίνηση της ουράς του και συνολικά η στάση του σώματός του μπορούν να μας δώσουν χρήσιμες πληροφορίες για το πώς αισθάνεται.
Φυσικά, δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψουμε με απόλυτη βεβαιότητα την εξέλιξη μιας επαφής. Σημαντικό ρόλο παίζει και η συμπεριφορά του άλλου σκύλου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η μεταξύ τους αλληλεπίδραση.
Πώς ξεχωρίζουμε το παιχνίδι από έναν καβγά
Για έναν άνθρωπο που δεν είναι εξοικειωμένος με τη γλώσσα του σώματος των σκύλων, η διάκριση δεν είναι πάντα εύκολη. Ένα ελαφρύ δάγκωμα, ένα γρύλισμα ή η προσπάθεια του ενός σκύλου να ανέβει πάνω στον άλλο μπορεί να εμφανιστούν τόσο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού όσο και σε μια ένταση.
Η βασική διαφορά βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Όταν το παιχνίδι σταματά να είναι χαλαρό και μετατρέπεται σε επίθεση ή άμυνα, η στάση του σώματος αλλάζει και ο σκύλος δείχνει ότι βρίσκεται σε κατάσταση έντασης.
Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και μεταξύ δύο σκύλων που γνωρίζονται καλά ή ζουν στο ίδιο σπίτι. Το άγχος, ο φόβος, η υπερβολική διέγερση ή η αίσθηση απειλής μπορεί να πυροδοτήσουν μια σύγκρουση.
Μάλιστα, η αιτία δεν είναι απαραίτητα κάποιο από τα δύο ζώα. Ένας δυνατός θόρυβος, ένας ποδηλάτης ή ένας καβγάς άλλων σκύλων μπορεί επίσης να αυξήσει απότομα την ένταση.
Όταν οι σκύλοι παίζουν
Υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που συνήθως δείχνουν ότι η μεταξύ τους αλληλεπίδραση παραμένει παιχνιδιάρικη:
- Κουνάνε την ουρά τους με χαλαρό και χαρούμενο τρόπο.
- Μπορεί να γρυλίζουν, αλλά οι εκφράσεις και οι κινήσεις τους παραμένουν χαλαρές.
- Τα δαγκώματα είναι ήπια και περισσότερο μοιάζουν με παιχνιδιάρικα «πειράγματα».
- Κάνουν τη γνωστή «υπόκλιση», χαμηλώνοντας το μπροστινό μέρος του σώματος και κρατώντας ψηλά το πίσω μέρος.
- Εναλλάσσουν τους ρόλους τους, ώστε να μην κυνηγά ή κυριαρχεί συνεχώς ο ίδιος σκύλος.
- Το παιχνίδι παραμένει ελεγχόμενο και δεν υπάρχει πρόθεση να τραυματίσει ο ένας τον άλλο.
Τα σημάδια που δείχνουν ένταση ή επιθετικότητα
Αντίθετα, υπάρχουν συμπεριφορές που θα πρέπει να μας κάνουν να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί:
- Το σώμα γίνεται άκαμπτο και οι μύες βρίσκονται σε ένταση.
- Η ράχη και η ουρά αποκτούν πιο «σφιχτή» στάση.
- Τα γρυλίσματα είναι έντονα και συνοδεύονται από απότομες, επιθετικές κινήσεις.
- Τα αυτιά είναι όρθια ή γενικότερα η στάση του σώματος δείχνει ότι ο σκύλος δεν είναι χαλαρός.
- Τα δαγκώματα γίνονται πιο δυνατά και επιθετικά.
- Ο σκύλος δείχνει τα δόντια του ενώ γρυλίζει.
- Η ένταση αυξάνεται αντί να αποκλιμακώνεται και οι κινήσεις γίνονται ολοένα πιο επιθετικές.
Αν η κατάσταση έχει ήδη μετατραπεί σε καβγά, χρειάζεται άμεση και προσεκτική παρέμβαση, με βασική προτεραιότητα την ασφάλεια τόσο των ζώων όσο και των ανθρώπων.
Πηγή
